پرتقال Citrus sinensis (L.) Osbeck پرتقال بعد از سیب دومین میوه‌ای است که در جهان مورد مصرف عموم مردم است. این گیاه بومی شمال شرقی هند و نواحی مرکزی چین است. شکل عمومی درختان پرتقال بزرگ و عمودی با شاخه‌های افقی است. میزان مقاومت آن به سرما نسبت به گونه‌های دیگر متوسط بوده و با داشتن تنوع ارقام، در مناطق زیادی از دنیا پراکنده شده است. انواع پرتقال برحسب مشخصات ظاهری، ترکیبات شیمیایی به چهار دسته‌ی پرتقال‌های گرد (Common or round Oranges)، نافدار ( Navel Oranges)، رنگدانه‌دار قرمز ( خونی رنگ به دلیل تجمع آنتوسیانین) (pigmented Oranges) و پرتقال‌های غیر اسیدی تقسیم می‌شوند. از بین چهار گروه نامبرده، پرتقال‌های گرد اهمیت تجارتی بیشتری دارند و سطح کشت قابل ملاحظه‌ای را در جهان به خود اختصاص داده‌اند. ارقام نافدار در مرتبه دوم اهمیت قرار دارند. انواع پرتقال برحسب زمان رسیدن نیز به سه گروه زودرس، میان‌رس و دیررس تقسیم می‌شوند. در مناطق نیمه گرمسیری ارقام زودرس مورد استفاده بیشتری داشته و دوره رسیدن آنها بین ۹-۶ ماه است، در حالی که دوره رسیدن ارقام میان رس ۱۲-۹ ماه و ارقام دیررس بیش از ۱۲ ماه بعد از شکوفا شدن گل‌ها است و بر حسب تعداد بذر به ارقام بی بذر تجاری(۰-۸)، متوسط(۹-۱۵) و پر بذر(بیش از ۱۵) دسته بندی شده‌اند.